پايان نامه

مشخصات پايان نامه:

۹۷/۷/۱۰ دفاع:
۲۵۱۸ شناسه:
مريم ابطحي دانشجو:
تاثير شش هفته تمرينات تعليقي با تي آر ايكس بر روي تعادل ايستا و پويا، مكانيك فرود در زنان جوان ورزشكار عنوان فارسي:
The effect of six weeks suspension training on static and dynamic balance, landing mechanics in young female athletes عنوان انگليسي:

بسياري از فعاليت‌هاي بدني با وقوع آسيب‌ها همراه هستند. براي بسياري از بازيكنان حرفه‌اي و غيرحرفه‌اي وقوع اين آسيب‌ها در ازاي شركت در فعاليت‌هاي ورزشي و قهرماني پذيرفته‌شده است [4]. تحقيقات نشان مي دهد كه بيشترين آسيب هاي ورزشي مربوط به اندام تحتاني مي باشد[5]. در اين ميان ورزشكاراني كه در رشته هاي واليبال، بسكتبال، هندبال و فوتبال شركت مي‌كنند نيازمند تغيير جهت، كاهش سريع شتاب، پرش و فرود و توقف‌هاي ناگهاني هستند٬ بنابراين بيشتر از ساير رشته‌هاي ورزشي در معرض آسيب‌هاي اندام تحتاني هستند به طوري كه80-45 درصد آسيب‌هاي واليبال٬ 60-45 درصد آسيب‌هاي بسكتبال٬ 83 درصد آسيب هاي فوتبال و 60 درصد آسيب هاي هندبال را آسيب هاي اندام تحتاني تشكيل مي دهند[6-9]. آسيب رباط متقاطع قدامي در زنان ورزشكار، چهار تا شش برابر بيشتر از مردان ورزشكار در رشته هاي ورزشي مشابه گزارش شده است [10]اغلب آسيبهاي رباط صليبي قدامي در زنان ورزشكار، به صورت غير تماسي و در طي حركات، همراه با كاهش شتاب، چرخش هاي طرفي و فرود همراه با اعمال بار بسيار زياد بر زانو ايجاد مي شوند[11].اگرچه مانورهاي ورزشي منجر به اعمال بارهاي بسيار زياد بر زانو در هر دو جنس مي شود، وليكن اين مانورها در زنان آسيبهاي بيشتري ايجاد مي كنند [12].

از مهم‌ترين عوامل خطرزاي آسيب زانو و مچ پا نقص در تعادل مي‌باشد. تعادل در كليه‌ي فعاليت‌هاي روزانه شامل نشستن٬ ايستادن و راه رفتن بخشي حائز اهميت است. در ورزشكاران تعادل مهم‌ترين توانايي يك ورزشكار از ديدگاه برخي پژوهشگران محسوب مي‌شود بنابراين در بررسي توانايي عملكردي ورزشكاران شاخصي تعيين‌كننده به شمار مي‌رود[13]. با مروري كه بر تحقيقات گذشته مشاهده شد، برنامه‌هاي تمريني مرسوم پيشگيري و توان‌بخشي آسيب‌هاي مذكور شامل تمرينات قدرتي، تمرينات تعادلي، تمرينات ثبات مركزي و تمرينات پلايومتريك مي‌باشند[14-17]. اخيراً از تمرينات تعادلي و عصبي-عضلاني براي پيشگيري از آسيب‌هاي زانو و مچ پا در هنگام فعاليت‌هاي ورزشي استفاده مي‌شود [18]. بزرگ‌ترين فايده‌اي كه تمرينات عصبي عضلاني و تعادلي دارند، بهبودي سيستم عصبي، انطباق فعاليت عضلات اطراف زانو و مچ پا و همچنين افزايش ثبات پويا در اين مفاصل مي‌باشد [19]. تحقيقات زيادي نشان داده‌اند كه بهبود حس عمقي اندام تحتاني، باعث كاهش آسيب و همچنين كمك به توان‌بخشي آسيب‌هاي گذشته مي‌شود. تعدادي از اين تحقيقات نشان داده‌اند كه تمرينات تعادلي در افزايش ثبات پوسچرال مؤثر است [20]. براي مثال صمدي و همكاران (1392) گزارش كردند كه انجام شش هفته تمرينات تعادلي با تخته تعادل منجر به بهبود تعادل افراد مبتلا به بي ثباتي عملكردي مچ پا مي شود[21]. همچنين لطافتكار و همكاران (1392) در پژوهش خود به اين نتيجه رسيدند كه شش هفته تمرينات اغتشاشي منجر به افزايش زاويه فلكشن اوليه زانو و برطرف شدن غلبه كوادريسپس و كينماتيك بهتر زانو حين فرود و بهينه شدن فعاليت عضلات همستريگ مي شود[22].

يكي از ابزارها و تمرينات عملكردي كه اخيراً موردتوجه جوامعي كه به امر ورزش و تمرين مي‌پردازند قرارگرفته است، استفاده از تمرينات تعليقي با TRX يا همان Total Body Resistance Exercise است كه يك نوع شيوه‌ي تمريني جديدي است كه به‌وسيله‌ي آن مي‌توان صدها نوع تمرين مختلف را با به‌كارگيري نيروي جاذبه زمين و يا وزن بدن و به‌وسيله دو اهرم طناب مانند و با اهداف مختلف انجام داد. در اين شيوه تمريني، مي‌توان ميزان چالش و نيروي اعمال‌شده در تمرينات را به‌وسيله‌ي جابه‌جايي و تغيير وضعيت بدن، دست‌كاري كرد و آن را كاهش يا افزايش داد[1].

نتايج تحقيقات نشان داده است كه ويژگي منحصربه‌فرد تمرينات TRX نسبت به ساير شيوه‌هاي تمريني اين است كه چه در حركات اندام فوقاني و چه در حركات اندام تحتاني، با تغيير وضعيت بدن مي‌توان بشدت عضلات ثبات دهنده‌ي مركزي بدن را فعال كرد و با استفاده از يكسري تمرينات جامع در مدت‌زمان كمتري, بيشترين سود را از جلسه‌ي تمرين برد[23] و ورزشكاران مبتدي و حرفه‌اي مي‌توانند با اين وسيله‌ي تمريني با اطمينان خاطر بيشتري شدت تمرين را بدون افزايش مقاومتي خارجي بيشتر كرده كه همين عامل مي‌تواند باعث كاهش ريسك آسيب شود. همچنين تمرينات TRX اين قابليت رادارند تا حركت پذيري، قدرت و ثبات مفصلي را در تمامي صفحات حركتي به‌طور هم‌زمان توسعه دهند[23, 24].

تاكنون تحقيقات انجام‌شده با استفاده از TRX عمدتاً در رابطه با الگوي فراخواني عضلات منتخب هنگام انجام تي آر ايكس در مقايسه با ساير تجهيزات و شيوه هاي تمريني بوده است]22[. همچنين برخي از مطالعات هم به تاثير تمرينات تعديل شده تعليقي بر روي سالمندان و همچنين پيشگيري از آسيب اندام فوقاني پرداخته اند و بر اساس مطالعات محقق، تحقيق قابل‌توجهي در خصوص پيشگيري از آسيب اندام تحتاني ورزشكاران با استفاده از اين شيوه تمريني انجام‌نشده است[25, 26].

با توجه به شيوع آسيب‌هاي اندام تحتاني در بين ورزشكاران و مهم بودن تعادل و نوسان پوسچر در پيشگيري از آسيب‌ها براي رسيدن به سازگاري‌هاي عصبي- عضلاني مطلوب از تمرينات تعليقي با استفاده از TRX به‌راحتي مي‌توان به‌عنوان برنامه‌ي تمريني كه جامع است استفاده كرد. نقش تمرينات تعليقي با TRX در بهبود اجراي ورزشكاران نيز از سوي برخي از محققان موردتوجه قرارگرفته است. به‌عنوان‌مثال لي و همكاران (2010) اثر روش تمريني تمرينات معلق را روي ورزشكاران شيرجه رو بررسي كردند. يافته‌هاي آن‌ها نشان داد سه ماه تمرينات معلق باعث افزايش چشمگير تعادل و پايداري مركزي، به‌ويژه در حالت بي‌ثباتي مي‌شود كه نشان‌دهنده‌ي بهبود هماهنگي عضلات داخلي و هماهنگي بين عضلاني است. افزايش اين قابليت‌ها روي‌هم‌رفته مي‌تواند تأثير مستقيمي بر ظرفيت تكنيكي ويژه آزمودني‌ها داشته باشد[27]. ميلر (2015) گزارش كرد كه فعاليت الكتريكي عضلات اندام تحتاني (گلوتئوس ماكسيموس و ركتوس فموريس) هنگام انجام حركت اسكوات روي سطح بي‌ثبات مانند TRX در مقايسه با سطوح باثبات (زمين) بالاست]26[. همچنين اسنار و همكاران(2014) طي تحقيقي گزارش كردند كه فعاليت الكتريكي منتخبي از عضلات ثبات دهنده‌ي مركزي هنگام اجراي حركت پلانك روي سطوح بي ثبات مثل توپ سوئيس بال و TRX در مقايسه با انجام پلانك روي زمين٬ بيشتر است[28]. همچنين بايرن و همكاران (2014) در تحقيق خود به مقايسه ي الكتروميوگرافي عضلات ثبات دهنده ي مركزي در حركت پلانك روي زمين و پلانك روي TRX پرداختند و به اين نتيجه رسيدند كه بيشترين اكتيويتي عضلات مورد نظر هنگامي كه دست ها يا پاها روي بند TRX آويزان بود بدست آمد]28[. به همين دليل در وقوع يك آسيب، كل مجموعه‌ي بدن را مي‌بايست به‌عنوان يك سيستم در نظر گرفت كه نقصان در هر يك از بخش‌هاي اين سيستم مي‌تواند بر عملكرد ساير بخش‌ها نيز اثرگذار باشد[29].كامرفورد و موترام بيان كرده اند كه ثبات بخش‌هاي مركزي بدن براي انجام حركت ايمن و كارا در اندام‌ها و بخصوص اندام تحتاني ضروري است. در واقع براي انجام حركات فانكشنال در اندام تحتاني، ابتدا مي‌بايست تا تنه و بخش‌هاي مركزي بدن از ثبات كافي برخوردار باشند، تا حركت در اندام تحتاني به‌صورت كاراتر و با حداقل آسيب انجام پذيرد[30]. با اين كه تحقيقات پيشين فوايد بيشماري را براي تمرينات بي ثبات كننده براي مثال با توپ سوئيس بال و همچنين تمرينات فانكشنال با استفاده از تجهيزات مختلف٬ هم براي ورزشكاران و هم براي عموم مردم گزارش كرده اند٬ ولي مطالعات درباره ي تاثير تمرينات تعليقي با TRX بسيار اندك مي باشد[31].

با توجه به مهم بودن تعادل در پيشگيري از آسيب‌هاي اندام تحتاني و همچنين بهبود نقص هاي عصبي عضلاني لذا هدف از اين تحقيق بررسي تاثير شش هفته تمرينات تعليقي با تي آر ايكس بر روي تعادل ايستا و پويا و مكانيك فرود در زنان جوان ورزشكار مي باشد.

چکيده:

تمرينات تعليقي، تعادل، مكانيك فرود، زنان ورزشكار

کلمات کليدي

اساتيد:

دکتر هومن مينونژاد استاد راهنما:
استاد راهنماي دوم:
دکتر فواد صيدي استاد مشاور:
استاد مشاور دوم:

مقالات مستخرج از پايان نامه:

چکيده سال انتشار Pages Vol/Issue نام مجله/همايش/انتشارات نويسندگان عنوان داخلي/بين المللي وضعيت نوع رديف

تماس با ما

اداره رياست: ۸۸۳۹۱۴۰۰-۰۲۱
امور مالي: ۸۸۳۹۰۸۸۷-۰۲۱
امور اداري: ۸۸۳۹۸۸۶-۰۲۱
آموزش: تماس با کارشناسان آموزش
دورنگار: ۸۸۳۹۰۸۸۹-۰۲۱
دورنگار دبيرخانه: ۸۸۳۹۰۸۸۶-۰۲۱ داخلي ۲۶۰

تهران، بلوار کشاورز، خيابان وصال شيرازي، كوچه فردانش پلاك ۲

آمار وب سايت

توجه

تمامي حقوق براي پرديس البرز دانشگاه تهران محفوظ است. بازنشر اطلاعات اعم از اخبار صفحات وب سايت با ذکر منبع بدون اشکال است. ارجاع به پايان نامه‌هاي دانشجويي بايد قالب استاندارد علمي انجام شود.