پايان نامه

مشخصات پايان نامه:

۹۷/۱۱/۳۰ دفاع:
۱۹۷۰ شناسه:
ندا رضوان خواه گلسفيدي دانشجو:
تاثير 6 هفته تمرينات ثبات مركزي بر عوامل خطرزاي بيومكانيكي مچ پا حين تكليف پرش-فرود در بازيكنان ۱۲-۱۰سال عنوان فارسي:
The effect of 6 weeks core stability exercises on some biomechanical risk factors of ankle during landing عنوان انگليسي:

مقدمه:نيمي از كودكان 18- 5 سال در امريكا در برنامه هاي ورزشي سازمان يافته شركت مي كنند. تخمين زده شده است كه در حدود 30 ميليون كودك در دنيا در ورزش شركت مي كنند كه از 30 سال گذشته تاكنون روند افزايشي داشته است. افزايش شركت در فعاليت ورزشي ريسك اسيبهاي حاد و مزمن را افزايش مي دهد. بطوريكه در سال نزديك به 3- 11% كودكان دچار آسيب ديدگي مي شوند. با گسترش فعاليت هاي ورزشي به خصوص فوتبال در بين كودكان و نوجوانان دامنه سني14-5 سال در حدود 6/27 درصد آسيبها در ناحيه اندام تحتاني رخ مي دهد(9 ) نتايج تحقيق وود و همكاران (2003) نشان مي دهد شايع ترين آسيبها در فوتبال از نوع آسيبهاي مفصلي (اسپرين و استرين) بوده و در حدود 6/34% آسيبها مربوط به اين گونه آسيب مي باشد. در اين ميان آسيب هاي مفصلي مرتبط با مچ پا و پا از رايج ترين آسيبهاي شايع در بين اين گروه سني است. اسپرين مچ پا( ليگامنهاي جانبي) به عنوان رايج ترين آسيب ورزشي معرفي شده است.. فوتبال يكي از ورزشهايي است اسپرين مچ پا در آن رايج است. بطور كلي يافته ها حاكي از آن است كه حدود 75 % آسيبهاي اسپرين مچ پا از نوع برخوردي است اين آسيب در ورزش هايي كه داراي دويدن، برش، پرش و فرود و برخورد با ساير بازيكنان است، بيشتر شيوع دارد. اسپرين مچ پا در فوتبال عموما به دليل تكل و يا برخورد حريف با بخش داخلي پا قبل يا در حين برخورد پا با زمين كه باعث نيروي مستقيم خارجي مي شود رايجترين مكانيسم آسيب اسپرين مچ پا اينورژن مي باشد. عملكرد هماهنگ مفاصل اندام تحتاني در صفحه ساجيتال براي تضعيف نيرو بسيار مهم است، بطوريكه حركت بيشتر در يك مفصل باعث حركت بيشتر در مفصل مجاور مي شود بيشتر محققان در بيومكانيك مانور فرود بيشتر بر مفصل زانو و ران به خصوص ACL تاكيد داشته اند.در حالي كه اين ميزان بررسي براي مفصل مچ پا اندك بوده است. پلانتار فلكسورهاي مچ پا نقش مهمي در در جذب نيروي حاصل از فرود بازي مي كنند و كاهش جابجايي مچ پا در صفحه ساجيتال( دورسي فلكشن) باعث نيروي حداكثري در حين فرود مي شود. به علاوه در حين فرود مفاصل اندام تحتاني چون ران و زانو در صفحه ساجيتال، تحت تاثير كاهش جابجايي دورسي فلكشن مچ پا قرار مي گيرند كه همين امر باعث كاهش جابجايي فلكشن زانو و فلكشن ران مي شود دلاهونت و همكاران (2006) معتقدند كاهش دورسي فلكشن مچ پا مي تواند بر نيروي عكس العمل زمين تاثير بگذارد. در حين دورسي فلكشن تالوس، انتقال خلفي در صفخه ساجيتال و روتيشن خلفي در صفحه ساجيتال قرار گرفته و هرگونه تاخير در دورسي فلكشن باعث افزايش نيروي عكس العمل زمين در قسمت خلفي مي شود. وضعيت جرم بدن و مركز ثقل نيز نسبت به سطح اتكا تغيير مي كند كه همين وضع باعث افزايش تنش منتقل شده به سطح مفصلي مچ پا مي شود. همچنين در اين افراد نيروي عكس العمل عمودي زمين تحت تاثير قرار گرفته و افزايش مي يابد. تئوريهاي جديد ارتباط بين ثبات مركزي و عملكرد و اجرا و آسيبهاي اندام تحتاني پرداخته اند. بويست و همكاران (1991) پيشنهاد مي كند فعاليتهاي حركتي كه به شكل حمايتهاي پوسچري ظاهر مي شوند بايد پيش از حركات اندام تحتاني فعال شوند). ثبات ناحيه مركزي به عنوان توانايي بدن در حفظ راستاي صحيح كمري- لگني- ران تعريف شده است. ثبات مركزي فوندانسيون پايداري تنه است كه اجازه ايجاد، انتقال و كنترل نيرو و حركت را به سگمنتهاي ديستال زنجيره حركتي مي دهد (27)در واقع بين عضلات تنه و حركت اندام تحتاني رابطه آشكاري وجود دارد (28) ثبات اين ناحيه نقش محوري در عملكرد موثر بيومكانيكي دارد و جز مهمي در حداكثر رسيدن به كارايي و عملكرد ورزشكار و خطر بروز آسيب قلمداد مي شود (29) ضعف يا عدم استقامت عضلاني عضلات مركزي مي تواند باعث كاهش اثرگذاري الگوهاي حركتي صحيح، بروز الگوي حركتي جبراني، كشيدگي عضلاني، پر كاري و كاهش پايداري پوياي اندام تحتاني شده و استرس وارد بر ليگامانهاي مچ پا را افزايش دهد، (30،31)، فعاليت پيش بين تثبيت كننده هاي تنه و لگن براي متعادل كردن حركات تنه و تنظيم پوسچر اندام تحتاني لازم است تا در حين اجراي مهارتهاي ديناميك تا حدي شتاب تنه را كنترل كرده و با حفظ ثبات اندام تحتاني از آسيب جلوگيري كند.(27).كاهش فعاليت پيش بين تثبيت كننده هاي ثبات مركزي مي تواند باعث حركت تنه به جانب و افزايش بار وارد بر مفصل شود (27) ،همچنين شواهد نشان مي دهد ضعف عضلات پروگزيمال و كاهش قدرت عضلات ناحيه مركزي عاملي براي بي ثباتي نيروهاي وارد بر اندام تحتاني است كه اين بي ثباتي آسيب اندام تحتاني را پيش بيني كرده و زمينه را براي وقوع بيشتر آسيب اندام تحتاني مهيا مي كند

طبق شواهد موجود، برنامه جهاني استانداري براي پيشگيري از آسيب مچ پا وجود ندار(38). براي طراحي مداخلات تمريني بايد تفاوتهاي مشاهده شده در مكانيسم بروز آسيب در نظر گرفته شود. برنامه هاي مداخله اي متفاوتي بر تغيير مكانيك اندام تحتاني و تنه، در طي فعاليت هاي پويا تمركز داشته اند(39)در مروري بر ادبيات پيشينه مشخص شده روشهاي گوناگوني براي پيشگيري از آسيب مچ پاي كودكان ورزشكار وجود دارد: از جمله معاينات پزشكي، عدم قرار گيري در شرايط آسيب زايي، استفاده از وسايل ورزشي محافظتي، تيپينگ، بريس و تمرين براي افزايش سطح آمادگي جسماني فرد (40). بيشتر برنامه هاي تمريني شامل تمريناتي براي گرم كردن، تمرينات حس عمقي براي بهبود تعادل و افزايش قدرت عملكردي ، تمرينات هاپينگ، تمرينات عصبي عضلاني تمرينات كششي ، قدرتي، ايروبيك ، تمرين پلايومتريك، تمرينات آگاهي از وضعيت بدن و تمرينات ثبات مركزي بوده است. (29،41،42،43). اهميت تمرينات ثبات مركزي به عنوان روشي براي پيشگيري از آسيب و فزايش عملكرد در دهه اخير بسيار رايج شده است اما شواهد و مطالعات اندكي در اين زمينه صورت گرفته است. تاكنون اكثر تحقيقات برنامه هاي مداخله اي را بر روي مچ پاي ورزشكاران بالغ يا دانشگاهي و دبيرستاني انجام داده اند. توانايي اين برنامه ها بر روي شاخص هاي عصبي عضلاني و عملكرد در نوجوانان و ورزشكاران غير بالغ مشخص نيست.

روش تحقيق: جامعه آماري عبارت است از بازيكنان رشته هاي ورزشي فوتبال كه عضو تيم هاي باشگاه شهر تهران هستند و 3 سال يا بيشتر سابقه بازي دارند، نمونه ها 30 نفر از بازيكناني هستند سالمي هستند كه سابقه پيچ خوردگي مچ پا را تجربه نكرده و دچار بي ثباتي عملكردي مچ پا نيستند و در دو گروه 15 نفري تجربي و كنترل قرار مي گيرند. نمونه گيري و گروه بندي افراد به صورت انتخابي و هدف مند انجام مي شود تا در ورود افراد به آزمون دقت لازم وجود داشته باشد و نيز همگني دو گروه تجربي و كنترل رعايت شود. كليه اندازه‌گيري‌ها در محل آكادمي ملي المپيك و پارالمپيك به ترتيب زير انجام خواهند شد:پس از انتخاب نمونه ها بر اساس معيارهاي ورود و خروج نسبت به تكميل و تاييد فرم رضايت مندي توسط آزمون شوندگان اقدام خواهد شد. سپس شركت كنندگان به دو گروه تمرين و كنترل تقسيم مي گردند. لازم به ذكر است، تلاش بر اين است كه تا حد امكان دو گروهاز نظر BMI، سن(يش از بلوغ) همگن باشند.در مرحله پيش آزمون، ابتدا به منظور شناسايي مرحله بلوغ عكسهايي از مرحله تانر تهيه خواهد شد و پيش از اندازه گيري به شركت كنندگان نشان داده خواهد شد. افراد با مشاهده عكس موقعيت بلوغ خود را گزارش خواهند كرد و سپس افرادي كه در مرحله 1و 2 تانر خواهند بود به عنوان نمونه هاي تحقيق انتخاب خواهند شد(68). پس از آموزش نحوه اجراي آزمون و نصب نشانگر بر روي مفاصل در نماي جانبي و نماي قدامي، هردو گروه آزمون Drop Landing به صورت دو پا و تك پا روي صفحه نيرو به عمل مي آيد و همزمان به وسيله دو دوربين از نماي جانبي و قدامي فيلم برداري از مراحل فرود ايشان به عمل خواهد آمد. با استفاده از داده هاي صفحه نيرو نسبت به محاسبه زمان رسيدن به پايداري اقدام ميگردد، تصاوير ضبط شده به وسيله دوربين ها جهت تعيين تغييرات زواياي مفاصل، مورد استفاده قرار خواهد گرفت

چکيده:

تمرين ثبات مركزي، عوامل خطرزاي بيومكانيكي،مچ پا، كودك فوتباليست

کلمات کليدي

اساتيد:

دکتر الهام شيرزاد عراقي استاد راهنما:
دکتر محمدحسين عليزاده استاد راهنماي دوم:
دکتر اميرحسين براتي استاد مشاور:
استاد مشاور دوم:

مقالات مستخرج از پايان نامه:

چکيده سال انتشار Pages Vol/Issue نام مجله/همايش/انتشارات نويسندگان عنوان داخلي/بين المللي وضعيت نوع رديف
مطالعات طب ورزشي ندا رضوان خواه، الهام شيرزاد، محمد حسين عليزاده، امير حسين براتي تاثير 6 هفته تمرين ثبات مركزي بر بيومكانيك پرش فرود تك پا در كودكان غعال 10 تا 12 سال داخلي پذيرش شده مقاله در مجله علمي/پژوهشي ۱

تماس با ما

اداره رياست: ۸۸۳۹۱۴۰۰-۰۲۱
امور مالي: ۸۸۳۹۰۸۸۷-۰۲۱
امور اداري: ۸۸۳۹۸۸۶-۰۲۱
آموزش: تماس با کارشناسان آموزش
دورنگار: ۸۸۳۹۰۸۸۹-۰۲۱
دورنگار دبيرخانه: ۸۸۳۹۰۸۸۶-۰۲۱ داخلي ۲۶۰

تهران، بلوار کشاورز، خيابان وصال شيرازي، كوچه فردانش پلاك ۲

آمار وب سايت

توجه

تمامي حقوق براي پرديس البرز دانشگاه تهران محفوظ است. بازنشر اطلاعات اعم از اخبار صفحات وب سايت با ذکر منبع بدون اشکال است. ارجاع به پايان نامه‌هاي دانشجويي بايد قالب استاندارد علمي انجام شود.