معرفي پرديس البرز  

معرفي و اهداف

درميان موسسات و سازمان هاي وابسته به آموزش عالي كشور دانشگاه تهران از هرحيث و از هر نظر از جايگاهي رفيع بهره مند است . در واقع اگرمتغيرهايي چون سابقه و قدمت، تدريس استادان بنام و بلند مرتبه،  تحصيل دانشجويان ممتاز، كثرت دانشجويان، استادان و كاركنان، ارزش مدارك تحصيلي در كشور و خارج از آن، پيوند و تعامل با دستگاههاي اجرايي و موسسات و شركت هاي صنعتي، اداري، اجرايي وغيره، داشتن كتابخانه ها و آزمايشگاه ها غني و مجهز، تعدد رشته ها و دانشكده هاو موسسات پيوسته و وابسته، واقع شدن در پايتخت و در مركز شهر وغيره را ازمعيارهاي تعيين اعتبار و اهميت يك دانشگاه برشماريم، بيگمان دانشگاه تهران را بايد معتبرترين و مهم ترين دانشگاه هاي كشور دانست. بي جهت نيست كه از اين دانشگاه با تعبير «دانشگاه مادر» و «نمادآموزش عالي» ياد شده است.

در همين راستا پرديس البرز دانشگاه تهران در چارچوب سند چشم انداز بيست ساله كشور، نقشه جامع علمي كشور، برنامه هاي توسعه اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي، ساير اسناد بالادستي حوزه نظام آموزشي عالي كشور و همچنين برنامه استراتژيك دانشگاه در زمينه گسترش آموزش عالي و با هدف پاسخگويي به تقاضاي داوطلبان ايراني و غير ايراني، با مصوبه هيات امناي دانشگاه تهران و مجوز شوراي گسترش، براي مشاركت در تربيت نيروي انساني متخصص، توسعه تحقيقات و مشاركت در توليد علم و فناوري و تجاري سازي نتايج تحقيقات و يافته هاي علمي با كيفيت، قابل رقابت در سطح منطقه و جهان، تاسيس گرديد.

تاريخچه پرديس البرز

پرديس البرز دانشگاه تهران در تاريخ ۱۳۹۰/۶/۲۶ با تصويب هيات محترم امناي دانشگاه تهران با نام دانشگاه تهران ۲ (شامل پرديس خواهران و برادران) به منظور استفاده بهتر از پتانسيل هاي دانشگاه تهران و در راستاي تحقق اهداف و ماموريت هاي سازمان توسعه و سرمايه گذاري دانشگاه تهران تاسيس گرديد. شوراي گسترش آموزش عالي در تاريخ ۹۰/۱۰/۰۳ با ايجاد پرديس دانشگاهي وابسته به دانشگاه تهران در شهر كرج (استان البرز) در چارچوب شيوه نامه تاسيس پرديس هاي دانشگاهي و دستورالعمل اجرايي آن موافقت قطعي به عمل آورد و هم اكنون با نام پرديس البرز دانشگاه تهران مشغول به فعاليت مي باشد.

پرديس البرز دانشگاه تهران تاكنون در دو نيم سال متوالي اقدام به پذيرش دانشجو در مقطع كارشناسي ارشد نموده است و در حال حاضر در شرف پذيرش دانشجو در مقطع دكتري مي باشد.

پرديس البرز در نيم سال دوم تحصيلي (۹۱- ۹۰) در ۲۵ رشته در مقطع كارشناسي ارشد و با توجه به شيوه نامه پذيرش دانشجو كه به تصويب هيات امناء دانشگاه رسيد مجموعا ۴۲۴ دانشجو را پذيرش نمود. در ادامه پرديس البرز در نيمسال اول سال تحصيلي (۹۲-۹۱) در ۳۷ رشته تحصيلي در مقطع كارشناسي ارشد فراخوان پذيرش داشت و هم اكنون در حدود ۸۷۱ دانشجو مشغول به تحصيل مي باشند.

تاريخچه دانشگاه تهران

انديشه ايجاد مركزي براي آموزش عالي در ايران و به تعبير ديگر دانشگاه، نخستين بار با تاسيس دارالفنون در ۱۲۳۰ ه.ش. به همت ميرزا تقي خان اميركبير عملي گرديد. دارالفنون گرچه توسعه نيافت اما تجربه مغتنمي پيش روي كساني كه در آرزوي آشنايي ايرانيان با دانش هاي جديد و پيشرفت هاي اروپائيان در صنعت، اقتصاد، سياست و... بوده اند، قرار داد. با عطف به اين تجربه در ۱۳۰۷ ه.ش. پروفسور دكتر محمود حسابي پيشنهاد راه اندازي مركزي جامع همه يا اغلب دانش ها را با وزير وقت فرهنگ، دكتر علي اصغر حكمت، در ميان نهاد.

در بهمن ماه سال ۱۳۱۲ شمسي، جلسه هيات دولت وقت تشكيل و در آن در موضوع آبادي تهران و زيبايي و شكوه ابنيه، عمارات و كاخهاي زيباي آن سخن به ميان آمد. مرحوم فروغي كه در آن روز رياست وزراء را برعهده داشت از يك سو و ديگر وزيران از سوي ديگر زبان به تحسين و تمجيد شهر گشودند و برخي از آنان براي جلب رضايت شاه در اين مقال، عنان از كف بدادند اما در اين ميان مرحوم علي اصغر حكمت كفيل وزارت معارف بي آنكه پيشرفتهاي پايتخت را ناديده انگارد با لحني محتاطانه چنين گفت: «البته كه در آبادي و عظمت پايتخت شكي نيست ولي تنها نقص آشكار آن اينست كه انيورسته ندارد و حيف است كه در اين شهر نوين از اين حيث از ديگر بلاد بزرگ عالم، واپس ماند». اين سخنان ارزشمند تاثير خودرا بر جاي نهاد و بي درنگ مقبول همگان افتاد از اين رو آنان با تخصيص بودجه اوليه اي به ميزان ۲۵۰۰۰۰ تومان به وزارت معارف اجازه دادند تا زمين مناسبي براي تاسيس دانشگاه بيابد و ساختمان آنرا در اسرع وقت پديد آورد.

علي اصغر حكمت بي درنگ دست به كار شد و جستجو براي مكان يابي مناسب دانشگاه را با كمك و مشاوره آندره گدار، معمار چيره دست فرانسوي كه در آن روزگار به عنوان مهندس در خدمت وزارت معارف بود آغاز كرد. آنان پس از جستجوي بسيار در ميان ابنيه، باغها و زمينهاي فراوان آن روز اطراف تهران باغ جلاليه را براي احداث دانشگاه برگزيدند. در همين حال بر خلاف امروز كه يافتن زمين مناسب در شهر تهران براي ايجاد دانشگاهي عظيم تقريباً ناممكن است، در آن روزها زمينهاي فراواني وجود داشت كه صاحبان آنها نه تنها در فروش آنها امساكي نداشتند بلكه براي واگذار به چنين مؤسساتي كه مسلماً سود كلاني هم بدنبال داشت، سر و دست مي شكستند. از همين رو بود كه گروهي از مالكين اراضي بهجت آباد با سوء استفاده هايي نظر وزير ماليه وقت را جلب كرده بودند كه زمينهاي آنها را براي تاسيس دانشگاه خريداري نمايد. در حاليكه به نظر موسيو گدار عرصه آن زمين ها تنگ و موقعيت آنها سيل گير بود و براي تاسيس دانشگاه به هيچ روي مناسب نبود. با اين همه مرحوم داور رجحان در جلسه هيات دولت به سختي بر خريد اراضي بهجت آباد پاي فشرد و نظر بيشتر اعضاء را جلب كرده و سرانجام دولتيان، بهجت آباد را برگزيدند. در همين حال كه علي اصغر حكمت دلشكسته و نااميد ناظر ماجرا بود، رضا شاه وارد شد و پس از اطلاع از موضوع با قلدري خاص خود اوضاع را برهم زد و گفت:« باغ جلاليه را برگزينيد. بهجت آباد ابداً شايسته نيست عرصه آن كم و اراضي آن سيل گير است». دولتيان در برابر اين سخنان قاطع، زبان در كام كشيدند و احدي دم برنياورد.

باغ جلاليه در شمال تهران آن روز ما بين قريه اميرآباد و خندق شمالي تهران قرار داشت. اين باغ زيبا كه پوشيده از درختان كهنسال مثمر و غير مثمر بود، در حدود قدر واپسين سالهاي حكومت ناصرالدين شاه قاجار به فرمان شاهزاده اي به نامجلال الدوله بنا يافته و در آن روز در مالكيت تاجري ترك به نام حاج رحيم آقاي اتحاديه تبريزي بود. به هر حال باغ جلاليه از قرار متري ۵ ريال و جمعا به مبلغ ۱۰۰۰۰۰ تومان از اين تاجر خريداري شد و موسيو گدار به سرعت مامور تعيين حدود، نرده گذاري، طراحي و اجراي عمليات ساختماني در آن شد. در همين حال پانزدهم بهمن ماه ۱۳۱۳ ه.ش لوح يادبود تاسيس دانشگاه با حضور مقامات دولتي در محلي كه اكنون پلكان جنوبي دانشكده پزشكي است در دل خاكبه امانت گذاشته شد.

طراحي پرديس دانشگاه را نيز همان معمار فرانسوي بر عهده گرفت. وي نخست طرح خيابانهاي اطراف و داخل دانشگاه را ارائه كرد و پس از تاييد در پانزدهم بهمن ۱۳۱۳، عمليات اجرايي با كاشت نهال هاي درختان سايه گستر و با شكوه چنار در كنار خيابانها آغاز شد اكنون آن نهال هاي نحيف عمري به درازاي دانشگاه يافته و آنان نيز هفتاد ساله شده اند.

تاسيس دانشگاه تهران كه با آغاز آشنايي جدي ايرانيان با مغرب زمين مقارن افتاده بود اين دانشگاه را به بستر اصلي ارتباط با تمدن مغرب زمين و علوم جديد تبديل كرد. از آغاز فعاليت هاي آموزشي دانشگاه تهران، تاكنون همواره افراد شايسته و شخصيتهاي برجسته و چهره هاي صاحب نامي در آن به تدريس يا تحصيل پرداخته اند كه در اينجا با صرف نظر از اسامي فعالان كنوني در عرصه هاي سياست ،اجتماع، علم و هنر، فقط به نام چند تن از درگذشتگان اشاره مي شود.

  • استاد جلال الدين همايي
  • عبدالعظيم قريب
  • بديع الزمان فروزانفر
  • پروفسور محمود حسابي
  • استاد علي اكبر دهخدا
  • دكترمحمد معين
  • مهندس مهدي بازرگان
  • شهيد دكتر مصطفي چمران
  • دكتر يدالله سحابي
  • شهيد دكتر محمد مفتح
  • استاد شهيد مرتضي مطهري
  • دكترعبدالحسين زرين كوب
  • دكتر كريم ساعي
  • دكتر احمد حامي و...

پرديس دانشگاه تهران كه از جنوب به خيابان انقلاب ، از شمال به خيابان پورسينا و از شرق و غرب به ترتيب به خيابان هاي قدس و ۱۶ آذر محدود است در سال ۱۳۱۳ ه.ش در مساحتي به وسعت ۲۱ هكتار تاسيس شد. در اين مجموعه ساختمان دانشكده هاي: هنرهاي زيبا، ادبيات و علوم انساني، علوم،فني،حقوق و علوم سياسي،پزشكي، دندانپزشكي، داروسازي و ساختمان كتابخانه مركزي كه از مهم ترين كتابخانه هاي كشور به شمار مي آيد ومسجد دانشگاه واقع شده است .

سازمان مركزي دانشگاه، اداره امور دانشجويي، مركز بهداشت و درمان دانشجويان، دانشكده محيط زيست، جغرافيا و... نيز در خيابان هاي اطراف دانشگاه قرار دارند. نيز دانشكده هاي علوم اجتماعي، علوم تربيتي، كوي دانشگاه، اقتصاد، الهيات و معارف اسلامي به ترتيب در اميرآباد شمالي و خيابان مطهري واقع شده اند. هم چنانكه شماري ديگر از دانشكده ها و مراكز تحقيقاتي و پژوهشي دانشگاه تهران در بيرون از تهران درشهرهاي قم، كرج، پاكدشت، ساري، چوكا و نشتارود واقع شده اند.در سال ۱۳۷۰ ه.ش دانشكده هاي: پزشكي، دندان پزشكي و داروسازي از دانشگاه تهران جدا شدند و دانشگاه علوم پزشكي تهران را تشكيل دادند.

اقتباس از وبگاه دانشگاه تهران

درباره پرديس
جستجو در پورتال
جستجو در اخبار
صفحه اول
معرفي پرديس
تاريخچه پرديس
چارت سازماني پرديس
© تمام حقوق براي پرديس البرز محفوظ است.